غذا و دانه جوجه در پرورش مرغ گوشتی

غذا و دانه جوجه در پرورش مرغ گوشتی

نگهداری دان

روش مناسب برای نگهداری دان استفاده از مخزن برای هر آشیانه است. ظرفیت این مخزن باید به اندازه‌ای باشد که بتوان برای حداکثر تا یک هفته دان مورد نیاز آشیانه را در آن ذخیره نمود. مخزن مربوطه باید به راحتی قابل بازدید و شستشو باشد. جهت حمل دان داشتن وسیله نقلیه مخصوص برای هر واحد مرغداری توصیه می‌شود. اگر دان در کیسه نگهداری و حمل می‌شود باید محل مناسبی را برای آن در نظر گرفت. کیسه‌های دان را به دلیل امکان جذب رطوبت نباید مستقیماً بر روی زمین قرار داد و حتی الامکان باید دور از دسترس جانوران موذی قرار گیرد.

میزان نیاز به مواد مغذی

نیاز به مواد مغذی با توجه به شرایط آب و هوائی و سن گله متفاوت است. بنابراین وظیفه متخصص تغذیه این است که فرمول دان را بگونه‌ای تنظیم نماید که تحت هر شرایط، مواد مغذی مورد نیاز به طور کامل در اختیار گله قرار گیرد. برای این امر در وهله اول باید اطلاع کافی از کیفیت مواد اولیه و میزان مواد مغذی در آنها در دست باشد، سپس با توجه به میزان نیاز گله به مواد مغذی، بهای مواد اولیه و قیمت تمام شده محصول نهائی (گوشت مرغ) نسبت به تنظیم فرمول خوراک اقدام نمود.
در این راهنما برای این منظور دو سطح تراکم مواد مغذی (تراکم زیاد و کم)پیشنهاد شده است که می توان با توجه به موارد ذکر شده در بالا از ارقام آنها در جهت تنظیم فرمول مناسب دان استفاده نمود.

 

توصیه هایی در مورد خوراک دادن

دسترسی به غذا در ساعات اولیه ورود جوجه برای رسیدن به رشد مطلوب، مهم است. عدم دسترسی به مواد مغذی، مانع از پاسخ مناسب سیستم ایمنی به واکسیناسیون می گردد و نهایتاً در میزان مقاومت بدن نسبت به بیماری ها در تمام طول زندگی تأثیر می گذارد، به همین دلیل توصیه می‌شود که از دان کامل استفاده گردد و با اتخاذ روش های مناسب و برنامه صحیح در نوبت های توزیع دان و چگونگی کار دقت کافی جهت تحریک اشتهای جوجه‌ها به عمل آید. مدیریت گله
آشیانه و عوامل مؤثر در طراحی آن آشیانه‌ها باید امکانات و تجهیزات لازم جهت فراهم کردن یک محیط راحت را برای گله ها داشته باشند. برای مثال، دمای مناسب جهت پرورش جوجه‌های گوشتی بین 33 (جوجه یکروزه) و 20 درجه سانتیگراد (در پایان دوره) متغیر است و یا میزان درصد رطوبت مطلوب بین ۵۰% تا ۷۰% است. بنابر این در طراحی و ساخت آشیانه با آگاهی و علم به این دو مطلب، تجهیزات لازم را باید پیش بینی نمود تا بتوان شرایط مورد نظر را فراهم کرد.بطور کلی در ساخت آشیانه، با توجه به مناطق مختلف جغرافیائی بایستی چهار عامل، عایق‌بندی (ایزولاسیون) – تهویه – منابع گرم کننده – منابع خنک کننده مورد توجه قرار گیرد.

 

خوراک جوجه‌ها

رشد سریع طیور نیاز پروتئینی آنها را افزایش میدهد و در زمانی که رشد کاهش می‌یابد احتیاجات پروتئینی آنها کاهش می‌یابد میزان پروتئین خوراک طیور به نوع طیور، سن و مرحله تولید آنها وابسته است. میزان غذای مصرفی روزانه طیور به انرژی غذا، مواد مغذی آن، سن، وزن بدن، حرارت محیط و میزان تولید آنها بستگی دارد اضافه چربی در خوراک طیور، سبب افزایش انرژی غذا و در نتیجه کاهش مصرف روزانه آن می‌شود درصورتیکه نسبت انرژی به پروتئین در خوراک طیور در نظر گرفته نشود و مقداری چربی به غذا اضافه شود، میزان رشد طیور جوان بر اثر کاهش پروتئین مصرفی کاهش می‌یابد.

مواد تشکیل دهنده جیره طیور مختلف بسیار شبیه به یکدیگر بوده و فقط نسبت مواد تشکیل دهند آن برای هر گروه از آنها متفاوت است. نیازهای کلسیم جوجه‌ها نسبتا پایین (1درصد) است که باید با عناصر فسفر،‌ منگنز و روی نسبت مناسبی داشته باشد.

 

جیره کلی مواد غذایی طیور

پس‌دان (جوجه‌های گوشتی 20 روزه تا دو ماهه)

پیش‌دان (جوجه‌های گوشتی 0 تا 20 روزگی)

نوع مواد غذایی

مواد پروتئینی

22%

22%

منشاء گیاهی: کنجاله، سویا، کنجاله کنجد، بادام زمینی، کنجاله تخم پنبه و دیگر دانه های روغنی

5%

10%

منشاء‌ حیوانی:‌ پودر ماهی،‌ پودر گوشت و غیره

غلات و مواد جانبی آن

64%

58%

ذرت، ذرت خوشه‌ای، گندم،‌ برنج، برنج بدون سبوس و غیره

مواد معدنی

3%

3%

سنگ آهک، پودر استخوان،‌ سنگ فسفات نمک و منگنز

ویتامین ها و مواد افزودنی

6%

7%

ویتامینهای سنتتیک، مکملهای ویتامینی، مخمرها، داروها، ملاس، پودر، پودر یونجه و پودر گیاهان دیگر

 

 

 

تغذیه جوجه پس از خروج از تخم تاثیر زیادی بر عملکرد آن در پایان دوره پرورش دارد، آزمایشات متعدد ثابت کرده است که وزن جوجه‌ها در آخر دوره رابطه مستقیمی با وزن آنها در هفته اول پرورش دارد. به عبارت دیگر اگر شروع پرورش گله‌ای با تغذیه مناسب و صحیح توام شود نه تنها گله ای یکنواخت از نظر وزنی تولید می گردد بلکه عملکرد آن از نظر ضریب تبدیل غذایی، تقویت سیستم ایمنی و میزان تلفات نیز بهینه خواهد شد لذا برای موفقیت در این امر، رعایت اصول تغذیه و مدیریت به ویژه در هفته اول از اهمیت ویژه ای برخوردار گردیده است.

سیستم ایمنی جوجه‌های تازه متولد شده برای رشد و تکامل نیازمند مصرف مواد مغذی است. مصرف خوراک مناسب و با کیفیت، مواد مغذی لازم جهت رشد و نمو اندامهای لمفاوی ثانویه که در زمان تولد جوجه‌ها وجود نداشته یا نا بالغ هستند را فراهم می نماید.

عدم دسترسی به دان و مواد مغذی با کیفیت مانع از پاسخ مناسب سیستم ایمنی به واکسیناسیون در ابتدای زندگی پرنده‌ها می‌گردد، فقدان مواد مغذی و یا پاسخهای هورمونی به گرسنگی، سیستم ایمنی را برای مدت طولانی متاثر می‌کند، گرسنگی اولیه جوجه‌ها می تواند بر مقاومت پرنده نسبت به بیماریها در تمام طول دوره پرورش تاثیر گذارد.

تمامی جوجه‌ها بلافاصله بعد از قرار گرفتن در سالن باید به دان سرشار از مواد مغذی و با کیفیت دسترسی داشته باشند، این عمل سبب خواهد شد زرده باقیمانده به سرعت در دستگاه گوارش مورد استفاده قرار گرفته و سیستم ایمنی هرچه سریعتر تکامل یابد.

بررسی میزان پر بودن چینه دان پرنده‌ها در ابتدای دوره پرورش معیار مناسبی برای میزان فعالیت پرندگان در مصرف خوراک است بطوریکه تقریبا 24 ساعت پس از جوجه ریزی در حدود 80 درصد، 48 ساعت بعد حدود 90 درصد و 72 ساعت حدود 100 درصد جوجه‌ها باید دارای چینه دان پر باشند در غیر اینصورت باید بررسی شود که چه عاملی باعث عدم مصرف کافی دان توسط جوجه‌ها شده است.

” برای تحریک رشد و افزایش درصد ماندگاری، ساعات و شدت روشنایی در هفته اول از اهمیت ویژه‌ایی برخوردارند. “

عدم دسترسی به دان غنی از مواد مغذی در روزهای اول بعد از خروج از تخم بر روی رشد عضلات، رشد پرزهای روده، سیستم ایمنی و ماندگاری جوجه‌ها تاثیر منفی می گذارد.

مکانیسم تشنگی در جوجه‌های تازه از تخم خارج شده کاملا توسعه یافته نیست و تا زمانیکه پرنده‌ها غذا مصرف نکرده­اند تشنگی تحریک نمی­شود، این بدان معنی است که تشنگی با مصرف مواد مغذی و انرژی زا تحریک می گردد، لذا دسترسی جوجه‌ها به غذا در ساعات اولیه برای رسیدن به رشد مطلوب بسیار مهم است.

فراهم نمودن فضای کافی دانخوری عامل مهمی برای به دست آوردن درصد ماندگاری، رشد و بازده غذایی مطلوب است.

 

تعداد پرنده‌ها به ازای هر نوع دانخوری

بشقابی: یک دانخوری با قطر 33 سانتیمتر به ازای هر 65 پرنده.

استوانه‌ایی: یک دانخوری با قطر 38 سانتیمتر به ازای هر 70 پرنده.

زنجیری: دانخوری با قطر 5/2 سانتیمتر به ازای هر پرنده ویا 80 پرنده به ازای هر متر دانخوری.

معیار قابل قبول جهت تشخیص مقدار فضای مناسب دانخوری و آبخوری این است که جوجه‌ها در مواقع خوردن و آشامیدن منتظر صرف دان و آب نمانند.

دانخوری‌ها باید طوری تنظیم شوند که میزان هدر روی دان کم بوده و پرنده‌ها به سهولت به دان دسترسی داشته باشند، بدین منظور لازم است سطح دان در دانخوری‌ها پائین باشد (در صورتی که 3/2 دانخوری‌ها از دان پر باشد میزان هدر روی خوراک در حدود 10 درصد است، اگر 2/1 دانخوری‌ها پر باشد این میزان به 3 درصد می رسد و هنگامی که کمتر از 2/1 دانخوریها پر باشد این رقم به 1 درصد خواهد رسید) همچنین باید لبه دانخوری‌ها به طرف داخل مقداری خم شده باشد که این وضعیت باعث کاهش چشمگیر اتلاف دان خواهد شد.

نکته حائز اهمیت اینکه باید سعی نمود تا حد امکان سطح بیشتری از دانخوری برای جوجه فراهم آمده و دان کمتر ولی به دفعات بیشتر در دانخوری‌ها توزیع شود.

تنظیم نامناسب دانخوری‌ها باعث افزایش ضایعات دان می‌شود، در این حالت ضریب تبدیل غذایی بالا رفته و در صورت مصرف دان حاوی اجرام بیماریزا توسط جوجه‌های گوشتی احتمال خطر آلودگی باکتریایی بیشتر خواهد شد.

دان باید به صورت یکنواخت در دانخوری‌ها قرار گیرد، توزیع غیر یکنواخت دان منجر به افت عملکرد و فزونی ضایعات خراشیدگی ناشی از رقابت بر روی دانخوری‌ها می‌شود.

به طور کلی جیره با کیفیت و مناسب در هفته اول باید شرایط ذیل را دارا باشد:

  1.        به اندازه کافی دارای انرژی بوده و حاوی مقدار کافی پروتئین قابل هضم و اسید آمینه های ضروری باشد.
  2.        تامین های لازم را برای بدن طیور داشته و حاوی مقادیر کافی و متعادلی از مواد معدنی باشد.
  3.        فاقد عناصر مضر و سمی برای طیور بوده و مطابق با اصول بهداشت تهیه گردیده و عاری از آلودگی و سالم باشد.
  4.        از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه باشد.
  5.        در هنگام استفاده از دان استارتر توجه کامل به سایز یا اندازه ذرات دان صورت گیرد.

استفاده از دان پلت، باعث نتیجه‌گیری بهتری در پایان دوره می‌گردد، بنابراین برای جوجه‌ها در هفته اول دان پلت (کرامبل) جهت مصرف توصیه می‌شود.

 

نظرات بازدیدکنندگان