پرورش مرغ گوشتی . مدیریت تهویه و منابع حرارتی

پرورش مرغ گوشتی . مدیریت تهویه و منابع حرارتی

مدیریت منابع حرارتی

سیستم تنظیم حرارت بدن جوجه‌های گوشتی نابالغ تکامل یافته نیست و قادر به تنظیم حرارت بدن خود در مواجهه با هوای بیرون از دستگاه جوجه کشی نیستند، بنابراین تنظیم حرارت مناسب جایگاه طیور گوشتی در طی هفته اول دوره پرورش از اهمیت خاصی برخوردار است، بدین منظور لازم است قبل از ورود جوجه‌ها دمای سالن را به حد مطلوب رساند.

در روز اول حرارت مناسب دستگاههای گرم کننده سالن در 5 سانتیمتری بستر باید 32-30 درجه سانتیگراد و در اواخر هفته اول 29-28 درجه سانتیگراد باشد.

برای اینکه جوجه‌ها زیاد از منبع حرارتی (مادر مصنوعی) دور نشوند اطراف دستگاه های گرم کننده را حصار بندی می­کنند. حصار در فاصله 80 تا 90 سانتیمتری از دستگاه گرم کننده به طور دایره ای نصب می‌شود.

رفتار جوجه‌ها بهترین نشانه برای مناسب بودن درجه حرارت سالن است، به طوریکه از طریق نحوه پخش آنها در محدوده جوجه ریزی می توان به میزان درجه حرارت محل پرورش جوجه‌ها پی برد که به صورت زیر است:

1- دمای مناسب: جوجه‌های شاداب با پراکندگی یکنواخت در محدوده جوجه ریزی دیده می‌شوند.

2- دمای خیلی بالا: جوجه‌ها از دستگاه گرم کننده فاصله می گیرند و در این حالت ساکت، درحال نفس نفس زدن و سر و بال افتاده هستند.

3- دمای خیلی پایین: جوجه‌ها در زیر دستگاه گرم کننده جمع می‌شوند، پر سر و صدا و صدای آزار دهنده دارند.

4- کوران هوا: در این وضعیت جوجه‌ها در منطقه ایی خاص از محدوده جوجه ریزی ازدحام می نمایند.

معمولا برای اطمینان کامل از اینکه جوجه‌ها گرمای مناسبی را دریافت می کنند باید دماسنجهای سالن و همچنین ترموستاتهای دستگاههای گرم کننده را کنترل کرده و از صحت کارکردشان اطمینان حاصل نمود.

به طور معمول دماسنجها و ترموستاتها باید در 20 سانتیمتری بالای سر جوجه‌ها قرار گیرند. 

تهویه و کیفیت هوا

همزمان با رشد، پرنده‌ها اکسیژن مصرف نموده و گازهای مضر تولید می کنند و همچنین احتراق در دستگاههای گرم کننده و تخمیر فضولات طیور نیز گازهای زیان آور را افزایش خواهند داد و چون چگالی این گازها از هوا سنگینتر است و درسطح پایین سالن باقی می مانند باعث مسمومیت، نقصان تولید و بروز بسیاری از بیماریها می گردند، بنابراین سیستم تهویه باید قادر به حذف این گازها و تامین کننده هوای با کیفیت مناسب برای پرنده‌ها باشد، بدین منظور لازم است همیشه جریان یکنواخت و ثابتی از هوای با کیفیت در سطح پرنده‌ها تامین شود تا پرنده‌ها ضمن حفظ وضعیت سلامت، توان رشد بالقوه را به دست آورند (بطور معمول در زمان جوجه ریزی یک متر مکعب هوا به ازای هر کیلوگرم وزن پرنده در ساعت مورد نیاز است و باید با افزایش رشد و وزن گله، این تناسب حفظ شود).

تهویه در آب و هوای سرد در مقایسه با آب و هوای گرم بسیار متفاوت است. در آب و هوای سرد با استفاده از منبع حرارتی کمکی و ایجاد سیستم تهویه فشار منفی دمای هوای سالن به طور صحیح کنترل می‌شود. به منظور ایجاد تهویه با فشار منفی در سالنها از هواکشهای الکتریکی که دارای ظرفیتهای متفاوتی هستند استفاده می گردد، هواکش ها با کشیدن هوای داخل سالن به محیط بیرون باعث ایجاد فشار منفی در داخل سالن و ورود هوای تازه از دریچه های ورود هوا به سالن می‌شوند.

در ارتباط با استفاده از سیستم تهویه با فشار منفی توجه به نکات ذیل ضروری است:

1- نوع، اندازه و محل قرارگرفتن ورودی هوا باید متناسب با شرایط آب و هوایی منطقه و ظرفیت هواکشها باشد.

2- حداکثر هوای مورد نیاز در سیستم تهویه فشار منفی 7-4 متر مکعب در ساعت برای هر کیلو گرم وزن زنده است.

3- به منظور تامین فشار هوای مناسب در داخل آشیانه باید ابعاد ورودی هوا متناسب با ظرفیت هواکش ها باشد، به همین منظور جهت تخلیه 1000 متر مکعب هوا در ساعت سطحی برابر با 3/0 مترمربع هواده لازم است.

4- این سیستم در هوای سرد برای تامین حداقل احتیاجات تهویه مورد نیاز پرنده (4/0 مترمکعب هوا در ساعت به ازا هر کیلوگرم وزن زنده) استفاده می‌شود.

برای تهویه سالن در آب و هوای گرم از سیستم تهویه تونلی استفاده می‌شود، در این سیستم هواکش های مکنده در یک طرف و دریچه های ورود هوا در طرف انتهایی دیگر قرار می گیرند، هوای ورودی در طول سالن حرکت کرده و پس از طی طول سالن گرما و آلودگی ها را به همراه خود خارج می سازد و طیور را با برقراری جریان هوا، خنک می‌کند.

هدف از بکارگیری سیستم تونلی حفظ دما در سطح کمتر از 30 درجه سانتیگراد از طریق حرکت جریان هوا بر روی جوجه‌ها با سرعت 2 متر بر ثانیه است، این جریان هوا سبب کاهش احساس گرما به میزان 5 تا 7 درجه سانتیگراد در سطح جوجه‌ها می‌شود.

چنانچه تهویه سالن پرورش نامطلوب باشد باعث تجمع گازهای سمی از جمله آمونیاک می‌شود.

هرگاه میزان گاز آمونیاک بیشتر از ppm10 باشد به ریه پرنده‌ها آسیب وارد می‌شود، اگر میزان گاز از ppm 20 بیشتر شود آسیب ریوی منجر به افزایش حساسیت به بیماریهای تنفسی می گردد. گاز بالای ppm 50 سبب کاهش رشد ناشی از آسیب ریوی می­گردد و در بیشتر از ppm100 قابلیت ریه در تبادل گازهای تنفسی کاهش می‌یابد و در مقادیر بالاتر شاهد بروز افزایش تلفات خواهیم بود.

”حفاظت پرنده توسط آنتی بادی مادری در بیماریها به ویژه گامبورو حائز اهمیت است به طوریکه حتی پادتن مادری می تواند بعضی از سویه های واکسن را غیر فعال کند “

برای تنظیم مناسب میزان تهویه کیفیت هوا باید بررسی شود. کیفیت نامطلوب هوا عملکرد گله را محدود کرده و حساسیت به بیماری را افزایش خواهد داد. در تمامی اوقات میزان تهویه در حد و یا بالای حداقل تهویه مورد نیاز حفظ شود.در عمل بهتر است از یک روزگی حداقل تهویه را برقرار نموده تا مطمئن شویم که هوای تازه به تناوب منظم و مکرر برای جوجه‌ها فراهم می آید.

باید توجه داشت که تهویه ناکافی باعث مرطوب شدن بستر، افزایش وقوع سوختگی مفصل خرگوشی و افت کیفیت لاشه می‌شود. 

نظرات بازدیدکنندگان