پرورش مرغ گوشتی : نور | بستر | رطوبت

پرورش مرغ گوشتی : نور | بستر | رطوبت

رطوبت سالن پرورش

در انتهای فرایند جوجه کشی رطوبت نسبی در هچر بالا خواهد رفت (حدود 80 درصد)، در خارج از دستگاه جوجه کشی رطوبت محیط مناسب شرایط جوجه‌های یکروزه ناست، بنابراین برای کاهش شوک وارده به جوجه‌ها جهت انتقال از جوجه کشی به سالن پرورش لازم است که رطوبت نسبی حدود 70 درصد باشد.

رطوبت داخل سالن باید روزانه مورد بررسی قرار گیرد، اگر رطوبت در هفته اول به پایین تر از 50 درصد افت کند جوجه‌ها آب بدن خود را از دست داده و این امر اثر منفی بر عملکرد گله خواهد گذاشت.

در چنین شرایطی می توان از آب­پاشی منطقه فاقد جوجه ریزی شده یا نازل های اسپری کننده (مه پاش) جهت افزایش رطوبت طی دوره اولیه پرورش استفاده نمود که در این سیستم (مه پاش) هوای ورودی با تبخیر قطرات ایجاد شده از طریق پمپ کردن آب در داخل لوله و نازل ها خنک می‌شود.

برای به حداکثر رساندن سرعت تبخیر لازم است که خطوط مه پاش در نزدیکی ورودی هوا قرار داده شوند.گاهی ممکن است خطوط اضافی نیز در مرکز سالن مورد نیاز باشند. باید توجه داشت که در هنگام استفاده از مه پاش با تنظیم اندازه قطرات از مرطوب شدن بستر جلوگیری شود.

سیستم تامین رطوبت باید به گونه ای طراحی شود که فضای بین حصارها و در و دیوار سالن نیز مرطوب شوند. در صورتی که آب حاوی مقادیر بالایی از مواد معدنی نامحلول یا ذرات ریز باشد کارایی سیستم خنک کننده تبخیری در دراز مدت کاهش می‌یابد.

- جوجه‌های نگهداری شده در رطوبت مناسب کمتر دچار کم آبی بدن شده و معمولا شروع بهتر و رشد یکنواخت تری خواهند داشت.

سیستم نوردهی

برای تحریک رشد و افزایش درصد ماندگاری، ساعات و شدت روشنایی در هفته اول از اهمیت ویژه ای برخوردارند.

به طور معمول سیستم نوردهی به کار رفته توسط پرورش دهندگان مرغ گوشتی در هفته اول، نور دهی مداوم بوده و دلیل تمایل به آن تحریک اشتهای جوجه‌ها و رسیدن به حداکثر وزن روزانه است. این روش شامل نوردهی طولانی مدت (24ساعت روشنایی به طور کامل برای دو روز اول جهت آشنا شدن جوجه‌ها با محیط و دسترسی آسان به آبخوریها و دانخوریها) و متعاقب آن از روز سوم یک دوره کوتاه تاریکی (برای مثال نیم تا یک ساعت) در نظر گرفته شود تا پرنده در صورت قطع برق به تاریکی عادت داشته باشد و همچنین باید توجه داشت که کاهش زود هنگام طول روشنایی در هفته اول فعالیت تغذیه ایی و وزن را کاهش خواهد داد.

در طی هفت روز اول شدت نور حداقل 20 لوکس در نظر گرفته شود (در سراسر سالن یکنواخت باشد) بهتر است شدت نور نور بين 25 تا 35 لوکس در نظر گرفته شود که از هفته دوم این میزان کاهش می‌یابد. این کاهش شدت نور باید تا حدی باشد که که طيور در آن راحت و آرام باشند، بدون اینکه مشکلی در دستیابی به آب و دان داشته باشند.

پایین بودن شدت نور کمتر از 20 لوکس در شروع دوره پرورش از میزان تغذیه جوجه‌ها خواهد کاست. (تمیز کردن منظم لامپ ها وکلاهک ها بازدهی آنها را به حداکثر خواهد رساند)

نحوه قرار گرفتن لامپ ها در سالن مرغداری تاثیر به سزایی بر میزان کارایی آنها دارد بنابراین باید لامپها را به گونه ایی قرار داد که شدت نور معینی به طور یکنواخت در سطحی که طیور قرار دارند تابیده شود.

از مزایای مهم استفاده از برنامه های نوری می توان به موارد زیر اشاره نمود :

  1.        افزایش فعالیت و تحرک پرنده‌ها که منجر به بهبود وضعیت سلامت پاها می گردد.
  2.        بهبود و پایین آمدن مقدار ضریب تبدیل غذایی و کاهش اتلاف غذا.
  3.        کاهش میزان کل تلفات در طول دوره پرورش.

مدیریت بستر

از عوامل مهم تاثیر گذار دیگر بر پرورش جوجه‌ها در هفته اول، بستر و کیفیت آن است. در طی هفته ا ول، بستر به عنوان عایق عمل کرده و باعث آرامش جوجه‌ها می‌شود، بدین منظور شرایط بستر باید به طور مداوم مورد توجه و بررسی قرار گیرد. نوع، درجه حرارت، بافت و رطوبت محتویات بستر از عوامل مهمی هستند که می توانند روی قدرت زنده مانی جوجه‌ها در هفته اول تاثیر بگذارند.

مواد بستر باید به طور یکنواخت و به عمق 5 تا10 سانتیمتر با توجه به شرایط جایگاه و عایق سازی آن و منطقه جغرافیایی (گرمسیری یا سردسیری) پخش شوند.

طیف وسیعی از مواد ممکن است به عنوان بستر به کار روند (تراشه چوب، کاه خرد شده، خرده کاغذ، خاک اره، کاه پلت شده با مواد شیمیایی) با این شرط که نیازهای مرتبط با جذب مناسب رطوبت، قابلیت تجزیه در محیط، تمیزی و راحتی، عاری بودن از فساد و رنگ و همچنین کم بودن گرد و غبار را برآورده کرده و امکان تهیه مداوم از منابع بهداشتی، در دسترس و ارزان بودن آن، وجود داشته باشد.

بستر در طول دوره پرورش به خصوص هفته اول نباید سخت و محکم باشد و در صورتی که به هم فشرده و یا بیش از حد مرطوب شود (رطوبت بیش از 50 درصد) شیوع سوختگی مفصل خرگوشی و یا تاول سینه را به دنبال خواهد داشت.

رطوبت بستر باید بین 20 تا 30 درصد حفظ شود، رعایت این مسئله سبب نیل به اهداف زیر خواهد شد:

  1.        پَردرآوری بهتر
  2.        رشد مطلوب و یکنواختی در وزن گله
  3.        بهبود بازده غذایی
  4.        کنترل کوکسیدیوز
  5.        کاهش میزان گاز آمونیاک در سالن
  6.        کاهش رشد و تکثیر قارچ ها، انگلها و لارو مگسها

بستر به دلیل عوامل مختلفی خیس و کلوخه می‌شود، این عوامل عبارتند از:

  1.        تراکم بالا در واحد سطح
  2.        رطوبت بیش از حد سالن
  3.        وجود چربی و نمک بیش از اندازه در جیره غذایی
  4.        متعادل نبودن دما
  5.        بروز بیماریها

مخلوط کردن قسمتهای مرطوب بستر با قسمتهای خشک باعث انتشار میکروارگانیسمها در محیط سالن پرورش می‌شود بنابراین باید بستر کپک زده و خیلی مرطوب را از سالن خارج و بستر خشک و تمیز را جایگزین آن نمود.

بستر باید به نحو مطلوبی عاری از عوامل بیماریزا باشد، آلودگی مواد بستر به سموم قارچی عملکرد پرنده را دچار مشکل خواهد کرد.

«شروع خوب یک عامل کلیدی در پرورش جوجه‌های گوشتی به حساب می آید. گرما، تهویه، رطوبت، نور، بستر، آّب، خوراک، واکسیناسیون و تراکم مناسب و همچنین توجه دقیق به وضعیت جوجه‌ها در سالن از فاکتورهای مهمی هستند که عملکرد جوجه‌ها را در پایان دوره تحت تاثیر فرار می دهند. دستیابی به عملکرد مناسب مستلزم تامین شرایط محیطی مطلوب برای جوجه‌ها است بنابراین مناسب بودن شرایط محیطی فقط با توجه به وضعیت جوجه‌ها و نه نیاز یا خواسته مرغدار تامین می گردد. در نهایت باید توجه داشت که توصیه های ارائه شده جهت هفته اول پرورش فقط با توجه به نکات علمی و تجارب فراگیر قابل اجرا خواهند بود».

لازم است قبل از ورود جوجه‌ها بستر گرم شود، پیش گرمایی باید در کل سالن در سطح بستر صورت گیرد تا در زمان ورود جوجه‌ها دمای بستر در حدود 30 درجه سانتیگراد باشد. این عمل احتمال هرگونه چسبندگی میان کف سالن و بستر را به حداقل می‌رساند، این چسبندگی‌ها موجب تخمیر بی‌هوازی می‌گردند، در نتیجه میزان گاز آمونیاک سالن افزایش می‌یابد.

مدت زمان پیش گرمایی 36 تا 48 ساعت است که به شرایط آب و هوایی، عایق کاری سالن و مقدار بستر موجود در سالن بستگی دارد، بیشتر از این مدت (36 تا 48ساعت)قبل از ورود جوجه‌ها نباید دستگاههای گرم کننده را روشن نمود، درغیراینصورت بستر به میزان زیادی خشک می‌شود و باید توجه داشت که اگر جوجه‌ها در سالنی قرار گیرند که بیش از اندازه خشک باشد مقدار زیادی از آب بدنشان را از دست خواهند داد که در عملکرد جوجه‌ها تاثیر منفی می‌گذارد. چنانچه هنگام رسیدن جوجه‌ها سطح بستر سرد باشد می‌تواند باعث بروز مشکلاتی مانند: نفریت، اسهال و مشکلات پا و... شود. بنابراین باید هرگونه تلاش لازم برای حفظ شرایط مطلوب بستر جهت به حداقل رساندن افت کیفیت لاشه انجام گیرد.

به طور کلی اعمال مدیریت بستر و کنترل شرایط محیطی سالن تاثیر بسیار زیاد و انکارناپذیری بر سلامت پرندگان در هفته اول دارد.

نظرات بازدیدکنندگان